Klavye Başındaki Sessizlik

Klavye başındaki sessizlikler bunlar

Sevgileri yazmak için oturulup

Suskun kalınan zamanlar

Dille yürek bir olamazlar

Yürekteki duygular dille kolay çıkmazlar

Yazmak isterken duyguları

Kelimelere dökememenin hüznü var

Bu hüznün getirdiği bir acı,

Karamsarlık ve sıkıntı var

Bu duyguları ona da diyememiştim zaten

Uzak tutmuştum kendimden

Hoşlanma sakın benden derken

Unutmalısın bunları sevmelisin gene yürekten

Neden hoşlanma dedim bilmiyorum ki

Ondan kaçmaktı belki de amacım

Gizlice uzaklaşıp, onu soğutacaktım

Kaçamadım, yüreğime yakalandım

Sevme beni ne olur diyemedim

Hoşlanmıyorsundur umarım dedim

Hayır dedi hoşlanmıyorum ama

Başka bir gün o kelimelerle bana

“Hoşlansam ne olur ki acaba

Bir cevap ver bana”

Dediğinde, ben bittim o anda

Sevgiden kaçıyordum

Tekrar sevmek ve sevilmekten..

Acı yaşamak istemiyordum

Yıkılmak istemiyordum

Gözyaşı istemiyordum

Kaçtıkça aslında sevgiye gidiyordum

Kaçmalar nereye kadar mı?

Bilmiyorum, bilmiyorum…

Emre ŞEYDA

emreseyda@yahoo.com