Yaşamsal Notlar 7 -  Sessiz Kelimelerin İzindeyim Bugün

            Aşklar acı verir çoğu zaman. Zaman geçer ve her şey farklılaşır. İlk başta seversiniz onu ve onunda sevdiğini sanırsınız. Zaman geçerken sizin sevginiz artarken karşınızdakinde bir değişiklik hissetmezsiniz. Hisleri hala aynıdır ve anlarsınız ki o sizin gibi hissetmiyor, onunki bir sevgi değil artık bilirsiniz. Sadece hoşlanıyordur, belki de alışıyordur. İşte bu size yetmez. Siz sevgiye açsınızdır. Sevgisizlikten kavrulurken onu bulup ondan medet ummuşsunuzdur fakat onunda size verdiği sevgi koça bir hiçten ibarettir. O sevgi hiçliğini arttırmak için elinizden geleni yaparsınız. Ona tüm sevginizi vererek onun sevgisini almaya çalışırsınız fakat aldığınız gene bir hiçtir. İyice üzülürsünüz, kendinizden şüphelenirsiniz. “Ben bir hiçim”, “Ben bir işe yaramıyorum”, “Benden nefret ediyor” tarzı sorularla ve cümlelerle kendinizi yıpratırsınız.  Yarı yoldayken onu bırakmak istersiniz fakat o kabul etmez. Bu sefer de iyice ümide kapılıp ona daha sıkı tutulursunuz. “Belki de” dersiniz “Belki de seviyor ama belli edemiyor”. Bu düşüncelerle devam edersiniz fakat ortada gene bir sevgi yoktur. Tek taraflı sevginin hüznü sizi iyice boğar boğazınıza bir şeyler düğümlenir. Ağlamak istersiniz bazen. Bazen ağlar bazen de kendinizi tutarsınız. Bir damla gözyaşı bile gelmesi kendinize ihanet olarak gelir. Onun için gözyaşı dökmeye değmez dersiniz fakat gözleriniz dayanamaz buna, aynı ruhunuz gibi. Ondan kopmak için her şeyi yaparsınız. Sizi sevmediği için sadece hoşlandığı için iyice yıpranmışsınızdır. Üstüne üstlük bir de size “Sana karşı bir şeyler hissetmiyorum” dediyse artık vay halinize. Bundan böyle yapılacak bir şey bile yoktur. Size her şeyi sadece bir cümle içerisinde demiştir. “Zamanla oluşacak bana inan” dese de kederler kalbinizi sıkıştırmaya başlar iyice rahatsız eder sizi. Ondan ayrılmayı bir daha denersiniz ama olmaz. Gene sizi ikna etmiştir. Bırakmaz sizi adeta yapışır. Artık son kozunuzu oynamak zorunda kalırsınız bu sevgisiz insana ve tüm cesaretinizi toplayarak ona şu yalanı söylersiniz. “artık sana karşı bir şey hissetmiyorum” Önce buna inanmaz fakat siz yalanlara devam edersiniz “Senin sevgisizliğin sevgimi bitirdi” dersiniz ondan kurtulmak için ve daha bir sürü şey. En sonunda olur ve sizi bırakır. Artık ondan ayrıldığınıza mutlusunuzdur ve buruksunuzdur. Sevdiğiniz ve çok değer verdiğiniz birinden ayrıldığınız için. Fakat şunu düşünürsünüz ”Sevgi tek taraflı olmamalı” Acınızı kalbinin en gizli köşesine gömersiniz ve yaşama tekrar başlarsınız yüzünüzdeki hüznü kapamaya çalışan tebessümünüzle. Bunları nereden mi biliyorum. Yaşadım desem yeter sanırım…

Emre ŞEYDA